SCED 484

   Bu ders mimik çalıştık. Bu ders de cesaret edip ilk çıkan gönüllülerden olamadım :D    Oturduğum yerden istenen surat ifadelerini yapamayan bazı arkadaşlar gerçekten komik görünüyordu ama ben yapmayı denediğim zaman suratım nasıl haller aldı hiçbir fikrim yok. Günlük hayatta da sinirlendiğim, sıkıldığımı, mutlu olduğumu surat ifadelerimle kolayca belli ettiğimi söylerler. Sahneye çıkıp yapmam gerekeni duyduğum an bir tepki verdim ama o kadar hızlıydı ki ben bile ne yaptığımın farkında değilim. Şu an düşününce keşke o anları izleyebilsem, ne yaptığımı görebilsem dedim. Gerçi iyi bir beşli olduğumuz söylendi, sanırım o kadar kötü değilim 😊

Hani klasik pazartesi sendromu vardır ya.. Benim ilk kez geçen dönem yaşadığım bir histi aslında, yine yoğun bir hafta başlıyor kendimi hazır hissetmiyorum diye gerilirdim. Bu dönem Pazartesi günü sced 484 dersi olması bence büyük şans. Saat geçsin de biran önce derse gideyim diye heyecanla beklerken buldum kendimi. Bu ders benim için çok heyecanlı ve eğlenceli geçti. Güzel bir heyecan tabi bu bahsettiğim. Sahne performansı deneyimlerimizde, ilk olarak iki gönüllü arandığında çıkmak istemedim açıkcası. Sadece soru sorarak konuşmaları gerekiyordu, onlar yapamadıkça ben oturduğum yerden kalkıp yapmak istedim. Her gönüllü için sorulduğunda, bir öncekinden daha heyecanla ve istekle elimi kaldırmak istedim, ama bir türlü o cesaret gelmedi. En sonlara doğru çıktım ve evet bir kere daha emin oldum oturduğun yerden oturmakla ya da düşünmekle olmuyormuş. Konuşmamız gereken konular çeyiz ve matkaptı. Normalde çok fazla şey konuşabilecekken, o an gerçekten aklıma birşey gelmedi. Yine de ço...

Derse gelmeden önceki gerginliğim, daha ilk derste fazlasıyla azaldı. Öncelikle İnanç hocamın anlattığı hikayelerin benim için büyük önemi var. İstemediğim, beni mutlu etmeyen bir işi yapmam diye anlattığım insanlar beni genelde anlamayıp, hayat şartları öyle değil mutlaka yapmak zorunda kalırsın diyor. Bu yüzden benim gibi düşünen ve başkalarının istekleri uğruna kendi tercihlerini yok saymayan insanlar tanımaktan çok memnun oluyorum. İlk dersle ilgili yorum yapacak olursam, böyle ortamlarda paylaşmak istediğim çok şey olsa bile cesaretimi tamamen toplayıp kendimi öne çıkaramam ve genelde çoğu şey içimde kalır. Mutlu olduğum zaman heyecanlanıyorum, aslında o tatlı heyecan hoşuma gidiyor. Ama bunun sınırını belirleyemediğim için bir süre sonra ben onu kontrol edemiyorum, o beni kontrol etmeye başlıyor. Başlamak benim için en zoru. Hep böyle oldu, başaramazsam konuşamazsam diye heyecandan, aslında ortaya çıkacak gayet iyi bir performansın kalitesini de düşürüyorum bence bazen. Derste y...