SCED 484

     Bu hafta grupların hepsi bence oldukça başarılıydı. Herkes ilk haftalara göre çok daha rahat görünüyor. Birbirinden alakasız kelimelerden bir hikaye oluşturmak hiç zor değildi bu sefer. Çıtçıt, zurna ve terliğin bir hikayede hiç bu kadar uyumlu olacağını düşünmezdim 😊 Yaptık oldu, oldukça da eğlenceli geçti. Sahnedeyken daha fazla rolün içinde hissediyorum artık.      İkinci bölümde konuştuğumuz konular oldukça ilgimi çekti. Kendi davranışlarımda her zaman dikkat ederim, fakat hiçbir zaman bunun ne olduğunu bilerek yapmıyordum. Meğer odağım içselmiş. Açıkçası öğrenmek de beni mutlu etti. Bu konuda daha fazla okumaya, araştırmaya karar verdim.

Blog yazma alışkanlığı olmayan insan için bazen hatırlamak zor oluyor, geçen hafta yazmayı unutmuşum.. :)      Resme baktığımda ilk aklıma gelen, son günlerde sürekli kafamda olan hangi gün hangi saatte uçak bileti almalıyım oldu. Sınıftaki çoğu insanın aklına gelenler karmaşa, karışıklık, renklerle ilgili olmasına rağmen bende bu hissi yaratması garipti bence. Aklımızdaki düşüncelerin, çevremizdekileri yorumlarken fikirlerimizi ne kadar etkilediğini bir kez daha görmüş oldum.      Ben birinci gruptaydım. Bizden sonraki bazı grupların hikayeleri de canlandırmaları da bizden çok daha güzel ve yaratıcıydı. Gördükten sonra bizimkinin ne kadar sıradan ve yaratıcılıktan uzak olduğunu anladım, tabi artık çok geçti. Bu açıdan biraz kendimi sorguladığım bir haftaydı yine..

Bu hafta, diğer grupların bizim için oluşturduğu iki fotoğraf arasına hikaye oluşturduk. Dürüst olmak gerekirse; diğer grupları izleyince bizimki hiç içime sinmedi. Bizimki neden bu kadar sakin oldu diye düşündürdü. Biz diğer grup için koşu yarışında bir fotoğraf karesi oluşturmuştuk, onlar bunu spermlerin koşusu olarak yorumlamıştı. Bence güzel bir yaratıcılık örneğiydi.